Dolce Farniente

vertrek vanaf Eelde

Na een ruim half jaar is het wel eens weer tijd om een blog het wereldwijde web op te sturen. Nu de zomervakanties weer achter ons liggen heb ik nu ook mijn vakantie. Al jaren lang neem ik mijn vakantie op in het naseizoen en dat bevalt me best. Dit jaar zijn Cobie en ik naar Mallorca gevlogen om daar een week lanvan de Spaanse zon te genieten. Net als de afgelopen drie jaar vlogen we ook deze keer vanaf Eelde. Voordeel: lekker dichtbij, onze buurman kon ons even wegbrengen. Nadeel: De vertrektijden vanaf Eelde zijn niet helemaal handig vooral de terug vlucht is wel erg vroeg, negen uur in de morgen weer vertrekken van Palma in de ochtend betekend dat je om een uur of 5 al de wekker moet zetten. Het hotel, Dolce Farniente, in Cala D’Or wat we er op de plaatjes wel leuk vonden uitzien, en dat ook op Zoover over het algemeen wel goede cijfers kreeg hadden we uitgezocht. Al blijft het wel vreemd dat sommigen voor het eten een 4 geven de meesten andere reviews een 7 of 8 wordt gegeven. Over het algemeen waren wij goed te spreken over het eten, het ontbijt buffet was super, heb ik nog nooit zo uitgebreid gezien. De avond prak was ook goed, alleen was het niet altijd heet, wel warm. Elke avond was er ook veel keus en variatie van het eten. Een pizzabakker toverde lekkere pizza’s uit zijn oventje. Cobie was er erg blij mee, Niet alleen met de pizza trouwens… Toen we een keer ons fototoestel mee hadden genomen naar het restaurant had de beste man net een dagje vrij.

Continue reading

Op bezoek bij nporadio2

Sins een jaartje of zo ben ik aangemeld bij een bureau die in opdracht van bedrijven enquête’s doet. Vaak zijn het enquete’s voor het Dagblad van het Noorden. Hoe denk je over asielzoekers in je gemeente, wat vind je van al die weg omleidingen in de gemeente Assen. Een andere enquête ging in opdracht van verkeer en waterstaat afdeling Noord, zij wilden graag een mening over alle verkeersknooppunten in het noorden. Dat was een behoorlijk uitgebreide vragenlijst waar ik wel een kwartiertje of drie mee zoet was. Continue reading

Een pot nat

Wie zo als ik vaak op de weg is moet het haast wel opvallen: Gelijke auto’s worden onder verschillende namen op de weg gebracht. De Toyota Aygo, de Citroën C1 en de Peugeot 107 rollen allemaal van de zelfde band in een Tsjechische fabriek. Elk merk plakt er zijn eigen neusje op, iets andere achterlichten en wat interieur details en klaar is kees. Vele tonnen, of zijn het miljoenen worden bezuinigt op de ontwikkelingskosten. Toen Peugeot jaren terug met de opvolger van de 206, de 207 dus op de markt verscheen bleef ook de 206 in de race. Iets opgefrist met nieuwe koplampen , wat 207 snufjes aan boord en verkopen maar. Als 206+ is hij zo nog een aantal jaren in de showroom staan pronken. Iets goedkoper dan de 207 want de ontwikkel kosten waren al terugverdient. Ook binnen het GM concern weten ze hoe het werkt, als je de Opel Ampera naast de Chevvie Volt zet is het enige verschil wat je ziet de logo’s op de neus. Het grote sjoemelconcern in die Heimat kan er ook wat van Bij drie verschillende merken van het concern staat een en de zelfde auto in de prijslijsten alleen de neus en de kont van de auto’s is anders maar voor de rest is de VW Up, de Skoda Citigo en de Seat Mii echte een en de zelfde wagen.
In bestelautoland kunnen ze dit ook maar dan nog een tandje erger:

De hagelnieuwe Fiat Talento voegde een nieuw hoofdstuk toe aan de toch al vaak rare samenwerkingen die bedrijfsautofabrikanten er op nahouden. De Fiat is niets meer of minder dan een Renault Trafic, die je bij de Opel dealer ook kunt kopen maar dan met de naam Vivaro op de kont. Oja, ook bij Nissan kun je terecht voor deze wagen. Zoek naar een auto met de naam Primastar op de achterklep. Tegelijkertijd wordt Bij Fiat de Doblò omgekat tot Opel Combo en levert Renault z’n Kangoo aan Mercedes Benz uit die er de mooie naam Citan opplakt. Mercedes op zijn op zijn beurt heeft de de Sprinter uitgeleend aan de

Pro ace

Duitse buurman uit Wolfburg VW, die zo een goedkope oplossing vond om de nieuwste model Crafter op de weg te krijgen. Alleen het frontje en koplampen zijn duidelijk anders dan de Benz uit Mannheim. Als je achter een van deze Duitse bestelbussen rijdt is echt alleen het logo anders. Het zit zelfs op de zelfde plek.
Sinds een paar jaar doet zelf Toyota mee met deze gekte, De Peugeot Partner, de Citroën Jumpy en de Toyota Pro Ace is echt één en de zelfde auto. De mooie Hilux die Toyota in het assortiment had is met stille trom ingeruild voor dit Frans stuk blik. Schande !!

Snappen jullie het nog een beetje?

Stekelig

oerlelijk brrr (c)

Als er één onderwerp is waar ik met Cobie niet over kan praten is het wel de ‘auto’.
Het is een vervoermiddel voor Cobie en verdere interesse heeft ze er niet in. Bij de aankoop van onze vorige Yaris was de enige vraag die ze aan de verkoper vroeg: “Gaan de knipperlichten ook knipperen als je de deur op afstand van het slot doet”  Op de auto waar we toen reden in werkte dat niet.
Maar sinds het vroege voorjaar 2014 rijd er een auto over de Nederlandse wegen waar  we het wel over hebben samen. We zijn het eens dat we het heel erg niet eens zijn. Ik vind het een schitterende wagen en Cobie vind hem gruwelijk lelijk. Waar gaat het over, waar draai ik mijn nek altijd voor om als ik er een zie rijden?: De Citröen C4 Cactus. Een model wat zich niet makkelijk in een hokje laat plaatsen, het is geen echte station, ook niet echt een hatchback, suv of een mpv maar het heeft van alles wel wat. Het neusje heeft wel wat van de C3 picasso. Opvallend zijn ook de stootkussentjes op de flanken van de wagen. Minder snel lakschade bij het instappen op krappe parkeerplekken. Onderhuids is de Cactus ook meer een C3 dan een C4. Hij deelt zelfde bodemplaat en de motoren met de C3.

pracht bak (d)

Nu heeft Cobie pech, sinds een week of twee staat er bij de buren op #5 een Cactus voor de deur, een witte. Voor mij een mooi uitzicht. Voor Cobie niet, een witte cactus, een kleur die haar alleen al niet aanstaat. ‘Net of ze hem vergeten zijn te verven’ is het commentaar. Wen er maar aan Cobie want half januari krijgen we er nog een bij in de straat. Ook een witte. Dit keer bij #6 op de stoep

Bakfiets

Vrijdag 30 oktober:
Het is een uurtje of half vijf als ik bij mijn laatste klant in Staphorst wegrijd richting Haule. Bijna weekend. Halverwege de terug rit doet de motor van bakfiets voor een tel een beetje raar, een seconde houd hij even in. Omdat het maar bij dat eene keertje blijft schenk ik er verder geen aandacht aan. en parkeer een half uurtje later de Mitsubishi Canter op de laad en los plek, sluit de stroomkabel aan op de koeling. Weekend!

Maandag 2 november:
Het is half acht als ik s’morgens op het werk aankom. haal de sleutel van de bakfiets uit m’n la en start de motor om de auto iets naar voren te rijden, dat is handiger om te laden. De motor loopt ineens heel beroerd, hij loopt op 3 cilinders zo te horen, er zit een harde tikkend geluid in en het rode lampje van motormanagement blijft branden op het dashboard. Heb ik weer. Het toeval wil dat R. van garage de Vries in Heerenveen er toevallig ook is om de auto van H. op te halen voor een beurt. Continue reading

50

Ik geef toe, het is een beetje aan de late kant deze blog over mijn vijftigste verjaardag, maar de afgelopen week ben ik er niet aan toe gekomen. Een paar weken voor mijn verjaardag kreeg ik van Cobie al de melding dat ik niet meer haar telefoon mocht gebruiken. Af en toe  kwamen er daar  wat app-jes op binnen die Cobie met de de grootste geheimzinnigheid ging lezen.
Ook een briefje die Cobie meegaf voor Homme, collega en kameraad deden mijn wenkbrauwen fronsen.
Donderdag avond de 15e oktober na een feestje van A.G. die ook zijn tiende lustrum vierde werd me verstaan gegeven om rap tussen de veren te duiken. Nu ben ik een gezonde slaper, binnen 5 minuten ben ik meestal al wel vertrokken naar dromenland. Ondanks dat ik wel wist dat er iets stond te gebeuren, ik ben natuurlijk niet helemaal gek, was ik ook nu al rap in dromenland. Een Abraham in de tuin, dat was mijn eerste zicht uit het raam vrijdag de 16e oktober. Na een eerst bak koffie ben ik buiten maar eens gaan kijken hoe het er allemaal uitzag. ‘Heey, voor het eerst een twee gewone handen’ was mijn eerste gedachte. een leuke Abraham met mijn oude werk jas aan, mijn linnen tas waarin mijn brood en fruit inzit naar het werk zit om de schouder. Voor het raam langs een slinger met melkpakken en lege eierdoosjes. en een spandoek. Het briefje wat ik aan Homme moest geven van Cobie begin ik nu ook te snappen, de lege eierdoosjes heeft hij natuurlijk geregeld. ‘Heb je echt niets gehoord vannacht’ vraagt Cobie me als ze ook beneden is. Na mijn ontkennend antwoord verteld ze dat de meiden al fluisterend de tuin aanpakten in de nacht, ook het praten van Cobie met A.de overbuurman heb ik niets van meegekregen.
Om dat we net als toen Cobie vijftig werd ook een feestje geven bij van Veen in Witten de volgende dag is het verder een rustige dag, alleen de buren komen”s middags even een  borrel halen.
 Het feestje in witten is erg gezellig, samen met familie, vrienden en collega’s hebben we een mooie avond. Op het feestje in witten krijg ik een mooi cadeau, een tandemsprong.iets wat ik altijd al op mijn bucket list had staan. Ierdeeen nog hartelijk bedankt! De sprong staat gepland op 23 april bij vliegveld Hoogeveen.

Kreta 2015

Afgelopen woensdag zijn we terug gekomen van de vakantie op het Griekse eiland Kreta. Dit keer niet met broer zwager of schoonzus. Het was een relaxte week, veel geluierd, gewandeld, zwemmen en snorkelen. Hier volgen een paar foto’s om een indruk te krijgen:

Lift off met de piaggio

Als Mohammed niet naar de berg komt komt de berg wel naar Mozes. Iets in de ze zin, uitgesproken door broer Jan, klopt niet helemaal. Maar in deze tijd van multi-culti moet het kunnen. Maar wat is er aan de hand: Vorig jaar is pa met de fiets gevallen in Duitsland. Naast de camper waar pa en moe toen op vakantie waren. Met een gebroken heup kwam hij na een week in een Deutsch krankenhaus wieder zuruck naar huis.

Nu ruim een jaar later is het voor pa nog niet mogelijk om aan zijn grootste hobby en liefhebberij, motorrijden met de bonte dinsdag avond tocht (dbat) mee te doen Continue reading